حاتمی‌کیا زرنگ است، اما خودش را نقض می‌کند

حاتمی کیا در برنامه راز نادر طالب‌زاده حاضر شده و به بهانه سالروز از دست دادن رفیقشان آوینی با هم گپ زدند. انصافا حاتمی کیا دیشب خیلی خوب حرف زد و حرفهای خوبی هم زده شد که شاید قبلا گفته نشده بود.

فی المثل آنجا که حاتمی کیا درباره دهنمکی صحبت کرد و توانایی جریان مدعی از تحلیل چرایی استقبال مردم از فیلم‌های او را زیر سوال برد، به خاطر صداقتش، و آنجا که سینمای جشنواره‌ای را نقد کرد، و به طور اخص نسبت به فیلمی که ایرانی را دروغگو جلوه می‌دهد تا بتواند اسکار دشت کند موضع گرفت، به خاطر صراحتش، قابل توجه بود. جایی هم که درباره جشنواره عمار صحبت کرد و گفت که بچه‌های عمار سی سال پیشِ خود من هستند، با‌‌ همان احساسات، باز به خاطر صداقتش قابل تقدیر بود.

اما حاتمی کیا در پایان برنامه حرفهایی زد که تأمل برانگیز است. حاتمی کیا با لحن گلایه‌آمیزی گفت: «من بعضی وقت‌ها همکارانم را نگاه می‌کنم، آخه می‌گم برادر من! آخه این فیلم همه چیزش سرجاشه جز تو. آخه تو که جزء بچه‌هایی هستی که مال بچه‌های ارزشی این مملکت حساب می‌شی، این فیلم چیه تو می‌سازی؟ این فیلم چیه تو ساختی؟ اگه مرتضی بود گفته بود. قطعا بهش اشاره می‌کرد. الان نیست. الان به تعارفات می‌گذرونیم. نمی‌گیم. ملاحظه می‌کنیم. وارد این حرف‌ها نمی‌شیم که مثلا به تریج قبای طرف بر بخوره. در حالی که آقا باید بگیم! برای چی اومدیم تو سینما؟ اومدیم بخندونیم و بریم؟ همین؟ این‌ها را مرتضی خیلی اصولی، خیلی با بلاغت درست، و فنی و حرفه‌ای، و با همه قواعدی که برای فهم این بحث لازم بود به آدم می‌فهموند، و متأسفم که جاش خالیه».

این حرف‌ها را به نوعی درباره خود حاتمی کیا هم می‌تواند زد و باید گفت که این نوع نقد کردن گوینده‌اش را نقض می‌کند. انگار کسی نشسته است و در غیاب حاتمی کیا این حرف‌ها را درباره او و گزارش یک جشن و… می‌زند.

آخرین فیلم حاتمی کیا فیلم چ است اما چ فیلم مهم و جذاب و ماندگاری نیست. چ بین چمران و وصالی سرگردان است و اصلا قهرمانش را پیدا نمی‌کند. آن قهرمان ندیده‌ای هم که قرار است همه در برابرش خضوع کنند (امام) تصنعی و شعاری درآمده و باور پذیر نیست. چمران حاتمی کیا شخصیت قابل اعتنایی نیست، آدم یاد سریال مختار می‌افتد که بیشتر از دیدنِ قهرمانی‌اش مبالغه آنچنانی اطرافیان در حقش را می‌شنیدیم. چ خسته کننده و سرگردان است و انگار به روش نعل وارونه می‌خواهد بگوید که چمران در پاوه هیچ کاری از دستش برنیامده است.

اگر حاتمی کیا یک آژانس شیشه‌ای دیگر ساخته بود، اگر فیلمی ساخته بود که موافق و مخالف در مهم و گیرا بودنش اتفاق داشته باشند و نتوانند از کنارش به سادگی بگذرند، آنوقت شاید لازم نبود اینقدر حرف بزند. اما حاتمی کیا بعد از اکران چ زیاد مصاحبه کرده و در مراسم زیادی هم شرکت داشته است. حالا هم در برنامه راز حرفهایی زده که آنقدر گفته نشده برای ما تازگی دارد. حاتمی کیا این روز‌ها به نحو رسانه‌ای توجه کسانی را که برای مدتی با او سرسنگین بوده‌اند جلب می‌کند، حاتمی کیا البته آدم زرنگی است، نه فقط در سینما، حتی در رسانه.

3 فکر می‌کنند “حاتمی‌کیا زرنگ است، اما خودش را نقض می‌کند”

  1. شايد و بايد لازم بود كه ابتداي بند يكي مانده به آخر (هماني كه در مذمت چ نگاشته ايد) بنويسيد به نظر من :)
    چ همه ي ايرادش آن است كه اسمش زياد به خود فيلم نمي آيد؛ وگرنه به خوبي نشان داده كه پاوه فقط يك قهرمان ندارد؛ نه چمران و نه وصالي و دستمال سرخ هايش و نه حتي امام نمي توانند تك قهرمان پاوه باشند… چمران قهرمان است؛ وصالي و دستمال سرخ هايش قهرمان هستند؛ سيروان قهرمان است؛ مردمي هم كه بعدتر حتي با سلاح سرد راهي پاوه مي شوند، قهرمان اند… و امام هم شايد!

  2. حرف حاتمی‌کیا در دفاع از خود نبود، در حمله به افراد با سابقه ارزشی بود و قاعدتا حق دارید همین حرف‌ها را به خودٍ حاتمی‌کیا هم بزنید. حاتمی‌کیا توان بستن دهن کسی رو نداره.

    فیلم دعوت هم خیلی غیر ارزشی نبود و قطعا ضد ارزشی نبود، و مفهوم اجتماعی ارزش‌مندی داشت. گزارش یک جشن رو ندیدم. آژانس شیشه‌ای هم در زمان خودش ضدارزشی و تحقیر بسیجی خطاب می‌شد. لذا بعضی قضاوت‌ها نمی‌تونه ملاک باشه.
    از طرف دیگه، فیلم‌هایی مثل یک خانواده محترم و روی ماه خداوند را ببوس را داریم. فیلم‌هایی که ضد ارزش بودند و حمایت نهادهای ارزشی را داشتند.
    برای همین حرف حاتمی‌کیا حتی اگر تا حدی هم به خودش برگرده، حرف حقی است و متأسفانه موارد صدق زیادی هم داره و باید گفته می‌شد. و اون فیلم‌ها و فیلم‌سازها بیشتر محتاج نقد تند و تیز هستند.

    کاش نقد چ رو با انتقاد از حاتمی‌کیا قاطی نمی‌کردی. چ فیلمی است که ساخته شده و مستقل از فیلم‌سازش هم قابل نقد هست. چ ارزش یک نقد خوب و مستقل رو – بدون سیاسی کردن و تناقض‌یابی از کارگردانش – داره.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *