قالیباف مانع گل به خودی اصلاح‌طلبان شد

در ماجرای رقابت بین قالیباف با محسن هاشمی بخت بزرگی برای اصولگرایان از دست رفت و آنهم علامت دادن به مردم برای تشخیص ماهیت تغییرات جدید بود. قالیباف می‌توانست با سیاستمداری میدان را به رقیب واگذار کند و پایه‌ای برای پیروزی اصولگرایان در انتخابات آینده مهیا بسازد. اگر پسر هاشمی شهرداری تهران را تصاحب می‌کرد این می‌توانست در حد یک شوک برای اکثریت مردم باشد که نظر خوشی نسبت به هاشمی و خانواده‌اش ندارند.

حسن روحانی دوست و پیرو هاشمی است، هاشمی بعد از رد صلاحیتش از او حمایت کرده، و کارگزاران کلیدی هاشمی هم به دولت روحانی راه پیدا کردند. عموم مردم شاید زنگنه و آخوندی و ترکان را خیلی خوب نشناسند و ندانند که این‌ها از چه تیره و طایفه‌ای هستند، اما برای تشخیص هویت محسن هاشمی با مشکلی مواجه نمی‌شدند. آمدن هاشمی به شهرداری مساوی بود با فرصت یک حمله متقابل درباره نفوذ هاشمی‌ها که حتی به شهرداری هم سرایت کرده است.

متأسفانه بسیاری از مدیران ما نگاه عاقبت اندیش ندارند و عقب نشینی و فرصت دادن به رقیب جایی در مخیله‌شان پیدا نمی‌کند، رقابت تنها مساوی با حذف رقیب است و همین هم سیاستمان را پر از تنش کرده است، و وقتی به خیابان کشیده می‌شود هم بسیار خشن ظهور می‌کند. مثلا آدمی مثل قالیباف اساسا نظامی است، مرتب حرف از جهاد می‌زند و خاطرات جنگش را مرور می‌کند. با این تفکرات واضح است که نمی‌شود در میدان سیاست بازیگر موفقی بود.

بعضی اوقات یک عقب نشینی کوچک و تسلیم یک مهره می‌تواند بخت مات کردن رقیب را فراهم بیاورد. منتها عقب نشینی احتیاج به روحیه فداکاری و آمادگی برای تقبل هزینه دارد که در میان بسیاری از سیاستمدارانمان یافت نمی‌شود. مخصوصا بعضی از آن‌ها که خیلی شعار ارزشی می‌دهند گاهی ارزش‌ها را مساوی با بودن خودشان می‌گیرند و فاقد نگاه سیاسی و آینده‌نگر هستند. دوستداران و اطرافیان قالیباف هم متأسفانه بیشتر اهل خرابکاری و تفرقه هستند تا تدبر و همگرایی سیاسی.

قالیباف با باقی ماندن در رقابت با هاشمی کاملا شخصی عمل کرد و اگر می‌خواست به نفع اصولگرایی عمل کند می‌توانست با یک ترفند زیرکانه و با این استدلال که جو را مناسب خدمت نمی‌داند، و نمی‌تواند با شورای شهری که محسن هاشمی را در رقابت با او قرار می‌دهد کار کند، میدان را به رقیب واگذار نماید. این کار البته برای شخص قالیباف هزینه داشت و هاشمی امکانات رسانه‌ای شهرداری را در‌‌ همان راهی مصرف می‌کرد که قالیباف علیه احمدی‌نژاد به کار گرفته بود. همانطور که رسانه‌های طرفدار روحانی اکنون چنین مشی‌ای را انتخاب کرده‌اند.

اما با نبودن قالیباف هیچ اتفاق خاصی در شهرداری نمی‌افتاد.‌‌ همان کارهایی که قالیباف برای تهران می‌کند را محسن هاشمی هم می‌توانست انجام بدهد، چه بسا ساخت و ساز هاشمی‌ها از قالیباف بهتر هم باشد. اما موضوع شهرداری به یک رقابت سیاسی تبدیل شده بود و قالیباف حاضر نشد در این میان هزینه‌ای متحمل شود. قالیباف ماند تا مورد حمله قرار بگیرد و این بخت را برای رقیب باقی بگذارد که با تلاش رسانه‌ای او را برکنار کنند و گزینه‌ای غیرسیاسی‌تر از محسن هاشمی را بر سر کار بیاورند.

عمده حیات سیاسی قالیباف را می‌توان با اشتباهاتش توضیح داد؛ زمانی که بدون هیچ تخصص و تجربه مرتبطی شهرداری تهران را قبول کرد، یا وقتی که بدون تحمل سیاسی در رقابت با احمدی‌نژاد قرار گرفت، و اجازه داد رسانه‌هایش او را تخریب کنند، یا آنجا که سعی کرد انتخابات را دوقطبی کند و عاقبت آن پاس گل زیبا را به حسن روحانی تقدیم کرد، و همانطور که سعی کرد در رقابت با هاشمی شهردار تهران باقی بماند و جلوی بزرگ‌ترین گل به خودی اصلاح‌طلبان را سد کرد.

13 فکر می‌کنند “قالیباف مانع گل به خودی اصلاح‌طلبان شد”

  1. شما اول اصولگرایی را تعریف کنید تا بدانیم قالیباف با کدام سنک محک اصولگرا حساب می شود . اگر قالباف اصولگرا است من ترجیحا اپوزوسیون هستم.

    1. منظور همین طیف های موجود اصولگرایی هستند نه لزوما اصولگرایی آرمانی
      آقای قالیباف هم بنا به ادعای خودشان اصولگرای اصلاح طلب به شمار می آیند

  2. قالیباف برد و باخت اصول گرایی و اصلاح طلبی به هیچ جاش نیست و هدفش حداکثر کردت قدرت خودش است. تحلیل درست این هست که نشون می دادی چطوری عقب نشینی به نفع قدرت خوذ قالیباف می شد نه به نفع اصول گرایی.

  3. سلام
    شما جابجایی های مالی ای که تو شهرداری تهران می شود را در نظر نگرفته ای! شهرداری تهران از این نظر از کل دولت مهمتره، چون برای دولت صد تا بپا هست، ولی کمتر ارگانی کاری به شهرداری تهران داره. حجم پروژه های شهرداری شاید مساوی مجموع پروژه های صنعت نفت و وزارت راه باشه.
    قالی باف در صورت ریاست جمهوری هم شهرداری را رها نمی کرد، آدم خودش را میگذاشت تا گند کارای قبلی درنیاد. البته معمولا “سامانه” دوست داره همه قدرت کشور دست یک نفر نیفته، تا یه وقت کنترل از دستش خارج نشه. ولی به هر حال انگیزه اصلی قالیباف از ادامه شهرداری، دیگه خودنمایی و ارضای حس مدیریتش نبود، بلکه ادامه […] دوران قبل بود

  4. وقتی حسین تنهاست چه درسجاده باشی چه برسر سفره شراب فرقی نمی کند مثلا حالا اصولگرایی امروز با اصلاح طلبی چه فرقی میکنه انگار هنوز خوابی داداش زندانم بیدارت نکرد بیدارشو تا دیر نشده دل بکن از این القاب و عناوین خود ساخته

  5. به نظر من تقسیم بندی اصلاح طلب و اصول گرا خیلی کارکرد ندارد. شما در مرور برنامه های انتخاباتی 92 فرقی بین قالیباف, ولایتی و روحانی می دیدید؟ یا اصولا شما در رفتار و کردار این دوستان فرقی می بینید؟ به نظر من اصطلاحات محافظه کار و سوسیالیست یهتر می تواند تفاوت گروه ها را مشخص کند.

  6. محسن هاشمي حسابش از همه ي خاندان هاشمي جداست؛ مردم نسبت به او نگاه منفي ندارند و اتفاقاً عملكرد مثبت او در شهرداري تهران و بدون شبهه ي اقتصادي، در ياد مردم مانده است. او نه حاشيه ي منفي سياسي دارد و نه حاشيه ي منفي اقتصادي؛ به قول خودتان هم بهتر از قاليباف مي توانست تهران را بسازد و همين ها براي مردم بس بود كه بخاطر بياورند هاشمي ها همه شان هم بد نيستند :)

    1. اتفاقا عملکرد محسن هاشمی از همه هاشمی ها بیشتر دچار شبهه است. در آن غوغای به اصطلاح مخالفت با منوریل، هیچ کس به حقیقت مهم دلیل اصرار شهرداری بر قطار زیر زمینی اشاره نمی کرد.
      سازه های زیر زیر زمینی چند ده برابر مشابه رو زمینی خود هزینه بر هستند و صد البته در چشم مردم نیستند و کمتر کسی می تواند به کارگاههای ساخت مترو مراجعه کند و متوجه شود چگونه هر روز یک جا را می کنند و بعد پشیمان می شوند و می روند سراغ جای دیگر. فقط اهی که جایی از شهر ریزش می کند سر و صدایی اتفاق می افتد که مطلقا پیگیری نمی شود و فورا آن سر و صدا ساکت می شود!!
      در واقع ایجاد سازه های زیر زمینی، فرصتی طلایی برای […] بیت المال است. هر روز می شود اعلام کرد ما به سرمایه و پول بیشتری نیاز داریم و هیچ کس هم نمی داند نحوه هزینه کرد این پول چگونه است.
      دولت حق دارد بگوید من تا وقتی ندانم نحوه هزینه کرد ها شهرداری چگونه است و چرا این چاه ویل پر نمی شود ، نمی توانم پول به آن پرداخت کنم اما می بینید که رسانه ها به این حقیقت توجهی ندارند. سازمان بازرسی هم توجهی ندارد! فقط گاهی یکی دو نفر از اعضای شورای شهر اعتراضی می کردند که زیر فشار امپراطوری رسانه ای خرد و خمیر می شدند. نتیجه اینکه کسی نمی توانست عملکرد شهرداری تهران را به چالش بکشد.
      نه مورد فروش تراکم و نه در مورد سات بیرویه سازه های زیر زمینی و تونلهایی که سه برابر هزینه اولیه برایش سیاهه می شد و از بیت المال پول دریافت می شد و نه در مورد برج بی مصرف میلاد که اساسا تجلی فساد اقتصادی است و نه در مورد بنک شهر و نه در مورد امپراطوری رسانه ای شهرداری و اینکه چرا هیچ کس نمی پرسد با اینهمه ادعای بی پولی شهرداری هزینه تولید این همه رنگین نامه از کجا در می آید؟

      بله. مترو تجلی فساد اقتصادی است. از نظر مهندسی ژئوتکنیک، اساسا ساختن سازه زیر زمینی در شهر مانند تهران که بسترش آبرفت و پر از قلوه سنگ است و بنابر اصلاح مهندسی فاقد معیار شکست است ( یعنی نه سنگ است که بشود با او رفتار سنگ را داشت و نه خاک است که بشود او را خاک طبقه بندی کرد) اساسا ممنوع است. قطار زیر زمینی مال شهرهایی است که یا مانند مسکو و پاریس و لندن تا بیش از دویست متر خاک دارند و یا مال استکهلم که روی بستری از سنگ محکم ساخته شده است. بگذریم که شهرهایی مانند توکیو هم با وجود بستر سنگی ترجیح می دهند سازه زیر زمینی نداشته باشند چون هزینه های حفاری در سنگ واقعا کمر شکن است.
      حالا تهران چه می کند؟ مرتب قسمتی را حفر می کند اما چون قطعات صخره های بزرک و خاک در تهران با هم مخلوط هستند هیچ حسابی رویش نیست و دایم با ریزش مواجه هستیم. تا جایی که بالاخره هرداری ترجیح می دهد به ججای تونل زدن ابتدا از بالا زمین را خاکبرداری کند و و کانال درست کند و سپس روی سازه را بپوشاند!!!
      در حالی که به جای همه این هزینه ها می شد موریلی را استفاده کرد که در شهر 29 میلیون نفری توکیو – یوکوهاما بهترین نتیجه را داده است. سریع و به صرفه و با قبیلت جا به جایی بالا. همه آنها انتقادات به اصطلاح کارشناسی رسانه های شهرداری علیه منوریل هم از بیخ بی اساس است و تنها به دلیل آن است که هزینه های سات منوریل بسیار کم است و سریع ساخته می شود و نمی شود به اندازه کافی از قبل آن خورد!!!
      حتی تلاش دولت سابق برای ایجاد نمونه منوریل در قم هم با کارشکنی گسترده همین افراد بی نتیجه ماند چون نباید مردم سایر شهرها و مخصوصا تهران متوجه می شدند که جه طرح موفقی را از دسترس آنها دور کرده اند.

      محسن هاشمی دهها سال در متروی تهران مشغول […] بود. در حالی که با کمتر از یک سوم هزینه صورت گرفته در مترو، می شد کل تهران را زیر پوشش منوریل برد.

      اگر بخواهیم بقیه هزینه های شهرداری را هم مثل برج میلاد و تونل ها و .. بخواهیم مورد بررسی قرار دهیم ، با آنچنان […] مواجه می شویم که در تاریخ جهان بی سابقه بوده باشد.
      اما براستی این ما به التفاوت پول ها و این چند برابر هزینه کردها واقعا به جیب کی می رود؟ چرا آقای پورمحمدی از “شفافیت” شهرداری تقدیر می کند؟؟

      1. آقاي مسعود!
        يعني همه ي اين گزاره هاي زمين شناسي را كه فرمودين، مردم تهران هم بلد هستن و در تحليل سياسي شان دخيل مي كنن؟ بعيد مي دانم :)

        1. البته متاسفانه نمی دانند. راستش حتی آنهایی هم که می دانند نفع خود را در تحمیق خلایق جستجو می کنند.
          راستش را بخواهید در مورد این ماجرای مترو چند بار با اساتید دانشگاه رشته های مکانیک خاک و مکانیک سنگ گفتگو کردم و پرسیدم چرا کسی در خصوص این غیر علمی بودن احداث مترو در تهران و اصفهان کسی چیزی نمی گوید؟ پاسخی دادند که بسیار تامل بر انگیز بود که ای بابا در این وانفسای بیکاری یک عده کارگر و مهندس و فارغ التحصیل دانشگاه مشغول به کار شده اند و تو نان همینها را هم می خواهی آجر کنی؟ دیدم راست می گویند. حتی کلی تز و پایان نامه و حق استادی و… از داخل این پروژه ها در می آید!!

          با این حساب همه از این […] بیت المال لذت می برند!! چرا مردم تهران تایید نکنند؟

          اما ندانستن مردم ذره ای از […] محسن هاشمی و قالیباف را کمرنگ نمی کند.

          1. اما ندانستن مردم يعني دقيقاً موضوع مورد بحث ما؛ من در كامنت اولم هم همين را گفتم كه مردم از اين فرد خاطره و ذهنيت منفي ندارند. حالا كاري ندارم اين ذهنيت مثبت چقدر منطبق با واقع امر در پشت پرده است كه آن، بحث ديگري هست

  7. فکر کنم شما تفاوت میان ساکنین تهران و سایر شهرهای ایران برایت مشخص نشده، اتفاقا مردم تهران مدیریت کارگزارانی را آگاهانه پرستش می کنند و علت رضایت نسبی تهرانی ها از قالیباف هم همین شباهت مدیریتی است. لذا عموم مردم تهران نه تنها مشکلی با خانواده هاشمی و یا تفکر کارگزارانی ندارند بلکه آن را تایید می کنند. آن کسانی که بایستی تغییر را حس کنند شهرستانی ها هستند و بود و نبود قالیباف تاثیری در زندگی آنها نداشته و ندارد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *